Nazan Bekiroğlu, ‘Nar Ağacı’ndan…

12.12.2015

…Bilirdi elbet Büyükhanım, dünyayı düzeltmenin mümkünü yoktu. Lakin fedakârlık sınırlarını zorlasa da, hiç olmazsa endazeyi kendi evinde kurabilmişti ve bu ahenk Büyükhanım’ın yaşamayı becerebildiği kıvama gelip dayanmıştı. Diğer yandan her eğrinin, her eksik gediğin, her kusurun, her hatanın sorumluluğunu üzerine almakta da onun üstüne yoktu. Parçalanmış, dağılmış her hayatın hesabı bir parça ondan sorulurdu ve bir hayatın dağılması için yapılan şey kadar, bir hayatın toplanması için yapılmayan şey de onun boynuna vebaldi sanki. Bilerek ve isteyerek kimseye bir kötülüğünün dokunmadığı muhakkaktı ama o bilmeyerek ve istemeyerek de olsa kimseye bir fenalığı dokunmuş mu, bunun hesabındaydı. Ezcümle, hayatın bariz kantarlarından çoktan geçmiş, kalbin hassas terazisine düşmüşlerdendi.

(Nazan Bekiroğlu, “Nar Ağacı”)

1.097 kere okundu